Fic One day in Ussenterprise (Star Trek ) : Day 1

posted on 22 Sep 2013 23:22 by tonystark

Fic เรื่องนี้ไม่มีคู่ตายตัวแต่จะเป็นการบรรยายของ หมอแมคคอยนะครับ 

_____________________________________________________________________________

One day in Uss Enterprise

ผม ลีโอนาร์ด แม็คคอย หมอประจำยาน uss เอ็นเตอร์ไพรส์  วันนี้ก็ขอมาสาธยายความวุ่นวายบนยานให้ฟังละกัน

Day 1

“ โบนส์สสสสสสสสสส ”     ผมได้แต่ครางอย่างหงุดหงิดในลำคอพลางเอาหมอนปิดหน้า พระเจ้า!นี่มันตีสามนะ ผมเหลือบมองนาฬิกาก่อนยันตัวลุกขึ้นนั่งและพรูลมหายใจอย่างหงุดหงิด พับผ่าสิเจ้าโกลเด้นพลังงานล้นเหลือจะมาทำอะไรกับผมเวลาตีสามกัน

 

 

“จิม ถ้านายไม่มีเหตุผลดีพอว่ามาห้องชั้นทำไมตอนกลางดึกชั้นจะเตะก้นนายออกจากห้องซะ ”     จิมเอียงคอพลางทำหน้าตาเอ๋อๆใส่ผม อ่า ผมมีกัปตันยานหน้าหล่อแต่ทำตัวปัญญาอ่อน บางครั้งผมเองก็คิดว่าหมอนี่มีวุฒิภาวะบ้างไหมนะ

 

 

 “โอเค...   เลิกทำหน้าตาเอ๋อๆใส่ชั้นซะที เสียสายตา ”   ผมว่าพลางยีหัวที่ชี้ฟูของตัวเองให้เข้าทรงก่อนปิดปากหาว ให้ตายเถอะเวลานอนอันแสนมีค่า มั้งนะ ผมจ้องกัปตันคนเก่งแห่งยานเอ็นเตอร์ไพรส์ ที่ตอนนี้ยืนยิ้มแป้นตรงหน้าผมดวงตาสีฟ้านั่นจ้องผมตาไม่กระพริบ โอ้...  เกมจ้องตาเริ่มต้นขึ้นแล้ว แม้ว่าจิมจะยิ้มแป้นอยู่แต่ผมคิดว่ามีบางอย่างที่แปลกไป ขอบตาของเขาแดงๆคล้ายคนเพิ่งจะร้องไห้มาหมาดๆ   กับรอยจ้ำช้ำๆที่คอ แม้มันจะไม่ได้ชัดมากจนน่าผิดสังเกตุแต่สำหรับผมซึ่งเป็นคนที่ต้องลากคุณกัปตันกิตติมศักดิ์คนนี้มาตรวจร่างกายบ่อยๆแล้วมันผิดปรกติ แต่ก่อนที่ผมจะอ้าปากขึ้นกลับโดนตัดบทแย่งพูดมาเสียก่อน

 

 

“ ชั้น นอนด้วยคนสิ... นะ น้า  ”   จิมว่าพลางส่งสายตาปั๊บปี้อายใส่ผม แบบไหนน่ะ หรือ คุณลองมองลึกไปดวงตาของลูกหมาเวลาอยากได้ของกินสิ นั่นล่ะแบบเดียวกันเลยคุณทนแรงเว้าวอนของมันไหวหรือ?  ผมได้แต่ส่ายหัวหน่ายๆพลางกระเถิบตัวไปอีกด้านของเตียงให้ จิม ขึ้นมาได้

 

 

“เกิดอะไรขึ้นล่ะ คุณกัปตันคนเก่ง? ”   ผมตลบผ้าห่มพร้อมยื่นหมอนให้ จิม และเขาเองก็รับไปอย่างว่าง่ายตบหมอนเบาๆก่อนล้มตัวลงนอนชุดที่เขาใส่ยังคงเป็นชุดของกัปตัน เสื้อสีเหลืองแขนยาวกางเกงสีดำ

 

 

“จิม นายควรเปลี่ยนเสื้อผ้า ชั้นมีเสื้อยืดกับกางเกงสบายๆ อยู่ในตู้ไปเปลี่ยนก่อนไป”

 

 

“โธ่ โบนส์ อย่างกน่าตัวชั้นไม่เห็นเสียหน่อย ”    จิม ลุกขึ้นมาพร้อมบ่นกระปอดกระแปด ผมเลยประเคนกำปั้นงามๆลงหัวทุยๆนั่นทันที

 

 

“ห้องชั้น เตียงชั้น ถ้าไม่ทำตาม นั่นประตู เชิญ  ”    ผมตีหน้าดุพร้อมชี้ไปที่ประตู จิม เบ้หน้าก่อนลุกจากเตียงแม้จะได้ยินเสียงบ่นเบาๆตามมาบ้างแต่เจ้าตัวก็เดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างว่าง่าย พอเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่านี่ตีสามกว่าๆ แม้พวกเราอยู่ในอวกาศแต่พวกเราก็ยังมีการนับเวลาและวันกันอยู่ พรุ่งนี้ถ้าจำไม่ผิด จิม ต้องเข้าเวรตอนเที่ยงถ้าจับหมอนี่นอนตอนนี้อย่างน้อยก็มีเวลาให้ จิมพักซักหน่อย

 

 

“โบนส์ เสร็จแล้ววว ”     ผมหันไปตามเสียงเรียกก่อนอ้าปากค้าง

 

 

“ จิม ชั้นบอกว่าเสื้อยืดอยู่ในตู้ นายเอาชุดของชั้นมาใส่ทำบ้าอะไรเนี่ย ”    ตอนนี้ กัปตัน เจมส์ ไทบีเรียส เคริค์ อยู่ในเสื้อแขนยาวสีฟ้าประจำตำแหน่งของผมพร้อมด้วยกางเกงบอกเซอร์สีดำ โอเค ผมไม่ได้พิศวาสผู้ชายแต่ผมลงความเห็นว่าหุ่นของจิมน่าฟัดเป็นบ้า

 

 

“นายอยากโดน มะเหงกอีกรอบใช่ไม๊จิม ถอดเสื้อชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ”

 

 

“บู่ โบนส์นายมีเสื้อตั้งหลายตัวชั้นอยากลองใส่นี่นา นะ น้า ขอลองหน่อยอย่างกเลยน่า”    ได้แต่ปลงตก ผมล่ะหน่ายใจกับกัปตันของผมเสียจริงแต่เอาเถอะผมง่วงแล้วก็ขี้เกียจจะบ่นแล้ว ผมตบที่ว่างข้างๆเตียงเป็นสัญญาณให้จิมขึ้นมานอน เมื่อจิมเห็นก็เกิดอาการดี๊ด๊าเสียจนน่าเตะออกจากห้อง  

 

 

“ตั้งแต่ชั้นเจอกับนายมีแต่เรื่องวุ่นๆ”   ผมบ่นใส่ จิ มพลางนอนตะแคงหันหลังให้แต่เสียงหัวเราะจากจิมนั่นทำเอาคิ้วกระตุกก่อนจะรู้สึกถึงน้ำหนักที่ขาของตัวเอง เจ้าโกลเด้นที่บุกรุกห้องผมยามวิกาลเอาขามาก่ายผมพร้อมรู้สึกถึงหน้าของ เจ้าบ้าจิม ที่เอามาถูที่หลังผม

 

 

“จิ มถ้านายยังไม่เลิกชั้นจะเตะนายออกไปจริงๆแล้วนะ”   ผมว่าเสียงเย็น บวกกับผมไม่ค่อยชอบให้มีคนมาแตะเนื้อต้องตัวเท่าไหร่ จิม ครางงึมงำๆพร้อมถูหน้าลงกับหลังผมมากกว่าเดิม

 

 

“ตัวนายอุ่น แถมหอมด้วย ”

 

 

“มนุษย์ที่ไหนตัวไม่อุ่นก็บ้าแล้ว ปล่อยเลยชั้นรำคาญ แล้ว หอมนี่หอมอะไร ”

 

 

“กลิ่นนายหอมสะอาด หอมกลิ่นยาฆ่าเชื้อ แล้วก็กลิ่นเหมือนแดดตอนเช้า ”   ผมถอนหายใจบางทีจิม ก็ทำตัวเหมือนเด็กขี้อ้อนรึผมจะตามใจเจ้าเด็กโข่งคนนี้เกินไปกันนะคิดไปก็ปวดหัวผมหันหน้าไปหา จิม ก่อนเอามือยันหน้าเด็กโข่งที่มองผมมึนๆให้ไปไกลๆ

 

 

“ชั้นขี้เกียจเถียงกับนายแล้ว นอนไปเลย”   ผมกดหัวทุยๆสีทองนั่นลงหมอนพร้อมตลบผ้าห่มให้ห่มตัวพวกเราทั้งคู่

 

 

“นอนซะ จิม ชั้นนอนเป็นเพื่อนเอง”   ผมพูด จิมดูมึนๆกับคำพูดของผมก่อนหน้ามึนๆนั่นเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

 

 

“ชั้นรักนายชะมัด โบนส์ มาจูบทีสิ”  จิม พูดก่อนพลิกตัวขึ้นมาบนตัวผมแล้วทำปากจู๋ใส่

 

 

 

“ เฮ้ย จิม พอเลยนะเว้ยชั้นไม่เล่น ลงไปๆ”    ผมดิ้นแต่ก็หลุดจากหมอนั่นไม่ได้เลย  แสดงว่าเจ้าโกลเด้นนี่เวลาผู้หญิงไม่ยอมให้มันมีเซ็กส์ด้วยมันจะใช้วิธีจับตัวผู้หญิงเอาไว้แบบนี้สินะ จิมยังคงทำปากจู๋ใส่ผมพร้อมก้มลงมาแถมๆหน้า ผมเองก็พยายามเบียงหลบ

 

 

 “มามะ โบนส์ มาให้กัปตันสุดหล่อคนนี้จูบทีมา”

 

 

“หล่อกับผีนายสิ จิม ลงไป ชั้นไม่พิศวาสผู้ชายนะเว้ยยย ”    จิมยังคงหัวเราะพร้อมไล่จูบผมไปมาพวกเราสองคนปล้ำกันไปมาซักพักก็เหนื่อยจิมทิ้งตัวนอนทับบนตัวผม

 

 

“สนุกดีนะคิดว่างั้นไม๊หมอ ?  ”   จิมพูดพลางหอบไปด้วย ผมเหลือบตามองก่อนประเคนมะเหงกรอบสองให้จิม พร้อมกรอกตาหน่ายๆแล้วลูบหัวทุยๆนั่น

 

 

“นายนี่มันเป็นเด็กดื้อจริงๆ ”

 

 

“อะไรชั้นออกจะเป็นเด็กดี แถมเป็นเด็กที่หล่อมากด้วย”  ผมก้มลงมอง จิม ที่ยังแนบหน้ากับอกผมเป็นจังหวะที่เจ้าเด็กดื้อเงยหน้ามามองพอดีในดวงตาสีฟ้านั่นไหววูบด้วยความไม่สบายใจมันทำให้ผมอดห่วงไม่ได้

 

 

“ทะเลาะกับ สป็อค งั้นหรอ ? ”  จิม สะดุ้งพร้อมลุกขึ้นนั่งบนตัวผม

 

 

“ประมาณนั้น... ”   จิม อึกอักมันน่าเอ็นดูมาก แม้ผมรู้จักจิมได้ไม่นานแต่เค้าเป็นเพื่อนคนแรกของผมเมื่อผมเข้าสตาร์ฟรีทมาเจอคนตรงหน้าที่ช่วยผมและอีกหลายๆอย่างถือเป็นเพื่อนคนที่สำคัญมากๆสำหรับผม ผมยันตัวขึ้นนั่งก่อนมองอย่างคาดคั้นให้จิมเล่าเรื่อง

 

 

“ว่ามาสิชั้นรออยู่ฟัง”   จิม มองผมก่อนถอนหายใจ

 

 

“ชั้นทะเลาะกับ สป็อค เพราะเขาเข้มงวดจนเกินไป...”   ไอ้หนูผีหูแหลมกล้าทำ จิม ไม่สบายใจเรอะต้องเก็บเอาไว้แล้วคิดบัญชีทีหลังแต่ตอนนี้ต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่ที่ดีฟังจิมให้จบเสียก่อน

 

 

“แล้วไงอีก”

 

 

“สป็อคเขายัง”

 

 

“ผมยังไงหรือครับกัปตัน ?” ผมกับ จิม หันไปพร้อมกันก่อนพบไอ้หนูผีเอ้ย ผู้การ สป็อค เห็นหน้าหมอนี่แล้วอยากลุกไปตั๊นหน้าซักหมัดสุดๆแต่ประสบการณ์ที่เป็นจิมต่อยกับหมอนี่แล้วคงไม่ไหววัลแคลนแข็งแรงไป

 

 

“สป็อค”  จิม เสียงอ่อยพร้อมห่อไหล่ลงทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะลูบหัวเบาๆแต่ไอ้สายตาเขียวปั๊ดที่ส่งมาจากสป็อคนี่มันทำผมเสียวสันหลังแปลกๆ

 

 

“คุณกำลังทำอะไรอยู่ครับกัปตัน ? ”

 

 

“ชั้นคุยกับ โบนส์...”

 

 

“คุยกัน ต้องถึงบนเตียงเลยหรือครับ”   จิม หน้าซีดพลางเลิกลั่กไปมาพร้อมหันมาขอความช่วยเหลือจากผม ผมมองหน่ายๆ เจริญคนนึงขี้กังวล อีกคนขี้หึง

 

 

“จิมเขามีเรื่อง ปะ เฮ้ย สป็อค”   ผมอ้าปากค้าง สป็อค เดินมาอย่างรวดเร็วพร้อมถอดเสื้อของผมที่จิมใส่อยู่แล้วเหวี่ยงไปอีกทางก่อนอุ้ม จิม พาดบ่าแล้วก้าวฉับๆไปจากห้องของผมจิมยังไม่ทันได้ร้องด้วยซ้ำ ร่างสูงของวัลแคลนหันมามองผมด้วยสายตาเย็นเหยียบ

 

 

“ขอบคุณที่ดูแลกัปตันแต่ต่อไปคุณไม่จำเป็นต้องทำแล้วเพราะผมจะเป็นคนดูแลเขาเอง”  สป็อค ว่าก่อนรีบเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ผมอ้าปากพะงาบๆเพราะพูดอะไรไม่ออก กว่าจะได้สติกลับมาก็ใช้เวลาเกือบๆนาที ให้ตายเถอะ ผมมองนาฬิกา ตีสี่ครึ่ง ผมโดนคู่สามีภรรยาที่ทะเลาะกันมาขัดจังหวะการนอน ให้ตายเถอะน่าปวดหัวซะจริงผมยีหัวตัวเองจนชี้ฟูก่อนลดไฟข้างเตียงลง พร้อมทิ้งตัวลงกับเตียงซุกหน้าลงกับหมอนนุ่ม พร้อมหลับไป

 

แล้วนี่ก็คือวันแรกที่ผมต้องเผชิญ แล้วผมจะมาเล่าใหม่อย่าเพิ่งเบื่อละกัน

 _________________________________________________________

 

สวัสดีคร้าบบบ คือไม่มายุ่งกับบล็อคนี้ประมาณปีหนึ่งได้แล้ว ฟิคก็ไม่ได้ลงแต่งค้างอีกต่างหาก ฮือๆ ตัวเราหนอขี้เกียจ อันนี้คือฟิคที่ลองแต่งใหม่หลังจากที่ไม่ได้แต่งมานานขอคำติชมด้วยนะครับ ขอติเยอะๆเลยยิ่งดีจะได้ไปแก้ไขต่อไป ขอบคุณฮับ ^W^

 

 

 

edit @ 22 Sep 2013 23:33:56 by Tony Stark

edit @ 22 Sep 2013 23:43:59 by Tony Stark

edit @ 22 Sep 2013 23:49:55 by Tony Stark

edit @ 22 Sep 2013 23:51:54 by Tony Stark

edit @ 23 Sep 2013 00:17:23 by Tony Stark

Comment

Comment:

Tweet

โอ้ยยยย ชอบมากกก คิดว่าจะไม่มีคนจิ้นจิมเคะสะแล้ว โอ้ยยยยย กรี้ดดด คุณพ่อโบนส์กะลูกสาวจิมมี้ พ่อโกลเด้นน้อยกับดวงตาสีฟ้าสุดโมเอ้ววววว โอ้ยยย ชอบเวลาโบนส์มีบทหวงลูกสาวมากเลยแงงง แถมยังมีบทป็อคหึงอีกโอ้ยยย ชอบมากกก แต่งอีกนะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

#10 By k-myst on 2013-11-26 16:45

เรามาอ่านรอบสองแล้วน้าาาา มามะ มาต่อซะดีๆ หๆๆๆๆ #ยิ้มหวานแล้วยื่นลิโพให้confused smile

#9 By Nuyai on 2013-10-16 11:09

โอ็ยยยยยยย ชอบกัปตันงอแงงที่สุดเลยให้อารมณ์เหมือนลุกสาวทะเลาะกับแฟนแล้วกลับมาหาคุณพ่อเลยยยย >W<++++++ตอนต่อไปขอฉากลูกสาวกับแฟนปรับความเข้าใจนะคะ * *//บีบไหล่อย่างคาดหวัง

#8 By -----summerthrid----- on 2013-10-01 14:08

อ่า ดวงตาปั๊บปี้อายทำพิษ ฮะๆ ดีจังเลยครับที่ชอบ
TT หมอเค้ามุ้งมิ้งมากจนอดไม่ไหวที่จะเขียน @nuyai59 
กัปตันเคะครับ เราสายจิมเคะอุฮิๆ @kakeru382 
ตอนสองลงภายในอาทิตย์หน้าาา รอพบความวุ่นๆของเหล่าลูกเรือเอ็นเตอร์ไพรส์ได้เลยครับผม
ฉากกิ๊วกร๊าวพอมีให้หอมปากหอมคอออ ฮิๆ

#7 By Tony Stark on 2013-09-30 00:40

เอร๊ยยยยย รอมานาน หามามาก แล้วเราก็เจอ แต่แปบนะ..... โบนส์เล่าเรื่องแบบนี้ จะมีฉากกิ๊วก๊าวให้เราอ่านไหมอ่า ของสป็อคกับจิมง่า.... //ทำตาลูกหมาเลียนแบบจิมแปบส์
*___* #แต่แอบแฝงรังสีแปลกๆเอาไว้
รอตอนต่อไปนะคะ

#6 By Nuyai on 2013-09-29 22:14

กรี๊ด คุณหมอขี้บ่นของผมมมมม

เคิร์กเคะใช่มะ ชอบบบบ <3

#5 By PeEm_KaKeRu on 2013-09-27 00:23

ถ้าเล่าโดยหมอ... งั้นเวลาเคิร์กปรับความเข้าใจกับสป็อค เราก็อดยลน่ะสิ ! #ผิดมาก
สงสารหมอจริงจัง หมอครับ ทีหลังกินยานอนหลับไปเลยดีกว่า จะได้หลับลึก ๆไม่ต้องโดนปลุกเพราะสามีภรรยาทะเลาะกัน 5555
รอตอนต่อไปครับผม ~

#4 By Ignetuz on 2013-09-25 19:41

เธอ.......ชั้นเกลียดเธอ........เอาตอนต่อไปมานะยะฟฟฟฟ หมอตามใจแคปแบบนี้เดี๋ยวก็เสียคนพอดี แคปก็น่ารักไปนะ แต่แบบ...สป็อกมาตามภรรยาถึงที่เยย ฟฟฟฟ ไม่เป็นหมอไม่รู้หรอกquestion

#3 By ryu (115.67.196.237, 37.228.106.71) on 2013-09-24 16:07

เธอ.......ชั้นเกลียดเธอ........เอาตอนต่อไปมานะยะฟฟฟฟ หมอตามใจแคปแบบนี้เดี๋ยวก็เสียคนพอดี แคปก็น่ารักไปนะ แต่แบบ...สป็อกมาตามภรรยาถึงที่เยย ฟฟฟฟ ไม่เป็นหมอไม่รู้หรอกquestion

#2 By ryu (115.67.196.237, 37.228.106.71) on 2013-09-24 16:06

อ่ะๆ ในที่สุดก็มีที่ให้เม้น อิอิอิ
จีนชอบมากเลยค่ะแบบว่าคุณหมอช่างดูน่ารักและอบอุ่นเหลือเกินนนนนนนนนน ตามใจแคปปี้แบบนี้เดียวก็เสียคนกันพอดี
ส่วนพ่อหูแหล่มก็ดูไม่รู้เลยนะค่ะว่าหึงขนาดไหน ไม่รู๊เลยจริงๆ//ทำเสียงสูงมากdouble wink
รอตอนต่อไปนะก๊ะ อุอิ

#1 By YuJeanRas on 2013-09-22 23:47